هزار نشانه
هزار نشانه معرفی یادگارهای پدرانمان از دیر باز تا کنون می باشد.

مروری کوتاه بر زندگی‌نامه استاد داریوش مهرجویی


داریوش مهرجویی  در 17 آذر 1318 در تهران به دنیا آمد.

از کودکی با فراگیری موسیقی و نقاشی پا به عرصه هنر گذاشت. او تحصیلات مقدماتی را در تهران سپری کرد و پس از آن در 20سالگی، برای ادامه تحصیل عازم کالیفرنیا شد تا در رشته سینما ادامه تحصیل دهد. در دانشگاه UCLA با افراد مطرحی مثل رنوار آشنا شد و اصول سینما را آموخت؛ اما پس از چند ترم ناگهان رشته سینما را رها کرد و در همان دانشگاه تحصیل در رشته فلسفه را آغاز کرد.

پس از فارغ‌التحصیلی با کمک دوستانش به منظور آشناکردن غرب با ادبیات ایران، مجله «نقد پارسی» را منتشر کرد. مهرجویی فیلمنامه‌‌اش را که مضمونی عاشقانه داشت در آنجا به رشته تحریر درآورد و با هدف ساخت فیلمی بر اساس آن راهی ایران شد؛ اما به هدف خود نرسید. چندی بعد فیلم الماس33 را جلوی دوربین برد؛ این فیلم هرچند از نظر فنی خوب بود،‌ اما موفقیت چندانی کسب نکرد.  در سال 1348 با ساختن فیلم  گاو که یکی از موفق‌ترین آثار کارنامه هنری اوست، نویدبخش سبکی جدید در سینمای ایران بود؛ فیلمی که از نظر هنری و فنی اثر درخور توجهی بود و از نظر تجاری نیز موفقیت بسیاری کسب کرد. «گاو» علاوه بر اینکه در جشنواره‌های کن، برلین، مسکو، لندن و لس‌آنجلس جزو نخستین فیلم‌هایی بود که از کمک دولتی استفاده کرد، ولی هنگام نمایش، گرفتار سانسور شد. این فیلم در جشنواره ونیز، در سال 1350، جایزه ویژه منتقدان را از آن خود کرد و به عنوان یکی از فیلم‌های برتر تاریخ سینما انتخاب شد.

فیلم بعدی مهرجویی، آقای هالو یک درام اجتماعی بود که در جشنواره‌های برلین، ‌مسکو، لندن و... نمایش‌ داده شد و از نظر تجاری موفقیت بسیاری کسب کرد.

پستچی که فیلم چهارم اوست، در ردیف هفتم از 10 فیلم برگزیده جهان توسط منتقدان سالنامه فیلم بولتن (1917) قرار گرفت.

دایره مینا اثر بعدی او بود که در گرماگرم انقلاب از نمایش عمومی در ایران محروم شد؛ ولی چند سال بعد، در خارج از ایران به نمایش درآمد و تحسین بسیاری را برانگیخت.

مهرجویی پس از انقلاب چند سالی را در فرانسه گذراند و پس از بازگشت، دوباره ساخت فیلم را آغاز کرد. فیلم موفق اجاره نشین ها که هنوز یکی از بهترین فیلم‌های کمدی سینمای ایران است، در این زمان ساخته شد.

از آن زمان تاکنون مهرجویی فیلم‌های بسیاری را کارگردانی کرده است که بسیاری از آنها موفق به کسب جوایز متعدد از جشنواره‌ها شده‌اند.

هامون یکی از فیلم‌های بسیار موفق مهرجویی است که با تکیه بر مضامین فلسفی، زندگی روشنفکران را به تصویر کشیده است. این فیلم مورد پسند منتقدان و تماشاگران قرار گرفت و بعدها در نظرسنجی به عنوان فیلم محبوب تماشاگران انتخاب شد.

او در سال 1376 فیلم درخت گلابی را بر اساس داستانی از گلی ترقی ساخت که به یکی از ماندگارترین فیلم‌های نوستالژیک سینمای ایران تبدیل شد و برخی از منتقدان این فیلم را کامل‌ترین فیلم مهرجویی دانسته‌اند.

بمانی(1380)، مهمان مامان(1382)، سنتوری(1385)، نارنجی‌پوش(1391) و چه خوبه که برگشتی(1392) از جمله فیلم‌های سینمایی این فیلمساز بزرگ است.

گذشته از این آثار، او تعدادی فیلمنامه نیز نوشته است. واضح‌ترین وجه مشترک فیلم‌ها و فیلمنامه‌های او، اقتباس از آثار ادبی است که علاقه مهرجویی به ادبیات را نشان می‌دهد.

علاوه بر این آثار، او چهار فیلم مستند کوتاه و دو فیلم مستند بلند را هم کارگردانی کرده و ترجمه پنج کتاب را نیز در کارنامه حرفه‌ای خود به ثبت رسانده است.


نوشته شده در تاریخ 1393,09,19 توسط حمیده طاهری
eshterakiha
.: Weblog Themes By Blog Skin :.

قالب وبلاگ